Mary Maggic

wpZimmer resident in 2022

Mary Maggic is een non-binaire kunstenaar en onderzoeker die werkt op het vage snijvlak van lichaams- en genderpolitiek en kapitalistische ecologische vervreemding. Sinds 2015 gebruikt Maggic regelmatig biohacking als een xeno-feministische zorgpraktijk die dient om onzichtbare lijnen van moleculaire biopower te demystificeren. Na het voltooien van hun Masters aan het MIT Media Lab (Design Fiction) in 2017, werd hun project “Open Source Estrogen” bekroond met een eervolle vermelding bij de Prix Ars Electronica in Hybrid Arts, en in 2019 voltooide hen een 10 maanden durende Fulbright residentie in Yogyakarta, Indonesië, waarbij hun de relatie tussen Javaanse mystiek en de plasticvervuilingscrisis onderzocht.

Maggic is een ontvanger van de 2022 Knight Arts + Tech Fellowship, en hun werk is internationaal tentoongesteld waaronder in Kunsthal Charlottenborg (DK), Centre de Cultura Contemporánia de Barcelona (ES), Philadelphia Museum of Art (US), Science Gallery London (UK), Migros Museum of Contemporary Art (CH), Haus der Kulturen der Welt (DE), Jeu de Paume (FR), Museum of Contemporary Art Tuscon (US), Haus der elektronischen Kunst (CH), Institute of Contemporary Arts London (UK), Art Laboratory Berlin (DE), Akbank Sanat (TR), en Jogja National Museum (ID). Hun zijn momenteel lid van het online netwerk Hackteria: Open Source Biological Art, het laboratoriumtheatercollectief Aliens in Green, het Aziatische feministische collectief Mai Ling, en leveren bijdragen aan het radicale syllabusproject Pirate Care en aan de online Cyberfeminism Index.

projects

Performing the Sublime Sea of Co-Mattering

Door jaren van onderzoek via publieke workshopologies over het project Open Source Estrogen, hebben biohacking methodologieën bewezen veel meer te dienen dan het verspreiden van didactische kennis. Deze protocollen die een existentieel weten produceren in ons lichaam en onze omgeving, leiden onvermijdelijk tot een vorm van collectieve wereld- en kennisvorming, strategieën die ons uit de ecologische ruïnes kunnen helpen. Door biohacking te combineren met performance in een nieuwe dramaturgische workshop van Mary Maggic, Performing the Sublime Sea of Co-Mattering, belichamen de deelnemers de eigenlijke agency van toxische moleculen en hun voortdurende proces van worlding, en komen ze aan de andere kant tevoorschijn met een radicale breuk met het verleden.